Een D66-politicus, zo noemde Ronald Giphart me eerder dit jaar. Dat was na de lokale verkiezingen in maart, waar ik nét niet verkozen werd. Ik was dus ook nét geen politicus, hoe graag Giphart dat ook had gewild. Vanaf vandaag ben ik het wel: de fractie van D66 in het Amsterdamse stadsdeel Nieuw-West heeft me verwelkomd als duo-raadslid.
Ben ik links of rechts? Die vraag drong zich bij me op nadat ik woensdag publiekelijk bekend had gemaakt de progressieve opiniesite Joop.nl te verruilen voor een spannende en uitdagende baan bij Deloitte Innovation. Dat heet namelijk in politiek jargon: van de publieke sector overstappen naar het bedrijfsleven, wat volgens sommigen een doodzonde schijnt te zijn. Alsof je links inruilt voor rechts. Alsof je een knop omzet in je hoofd. Het deed me beseffen dat het links/rechts-debat een redelijk kansloze strijd is tussen dogmatici.
De verkiezingsuitslag is bekend. Het NOS-programma Nederland Kiest liet al rond een uur of negen weten dat VVD en PvdA nek aan nek gingen met allebei 31 zetels (uiteindelijk 31-30). De PVV eindigde verrassend dichtbij als derde, met 22 zetels (later 24). Het CDA halveert bijna van 41 naar 21 zetels. Dat betekent natuurlijk het vertrek van CDA-premier Balkenende. SP (15), GroenLinks en D66 (allebei 10) zitten dicht bij elkaar in de buurt. Verlies is er voor ChristenUnie (van 6 naar 5 zetels) en Trots op Nederland, dat zelfs helemaal uit de Tweede Kamer verdwijnt. De SGP verlengt haar abonnement op twee zetels en ook de Partij voor de Dieren houdt dat zeteltal vast (al stond het bijna de hele avond op 1 zetel). Maar de grote vraag gedurende de spannende verkiezingsnacht was natuurlijk: wie wordt de grootste, Rutte of Cohen?
Update 22:57: Balkenende stapt inderdaad op als partijleider van het CDA en gaat ook niet in de Tweede Kamer zitten. Hier zijn speech.
Update 03:40: Na een lange verkiezingsnacht lijkt met 96,5% van de stemmen geteld de VVD als winnaar uit de bus te komen. Proficiat, Mark Rutte. Verder steeg de PVV nog naar 24, daalde GroenLinks van 11 naar 10 zetels en heroverde de PvdD toch nog die tweede zetel. Nu begint de moeilijkste klus: het formeren van een stabiele regering in dit politiek totaal versnipperde land op drift.
De winnaars zijn dus VVD, PVV, GroenLinks en D66. Proficiat!
Het Amsterdamse stadsdeel Nieuw-West bestaat sinds maandag officieel. Er is een deelraad geïnstalleerd en een dagelijks bestuur benoemd. Hoewel de bijeenkomst in het stadsdeelkantoor van Slotervaart (voortaan ‘gewoon’ een wijk) een feestelijk karakter had, beet de oppositie toch even venijnig van zich af. Aanleiding was “een akkefietje, zoals dat op een website werd genoemd”, aldus aankomend PvdA-wethouder Els Verdonk. Inderdaad, dat woord las ze hier.
Negentien politieke partijen doen op 9 juni een gooi naar zetels in het Nederlandse parlement. Dat zijn er vijf minder dan drie jaar geleden. Gelukkig maar, want de versnippering maakt van onze parlementaire democratie een zootje.
Vooropgesteld: het is prachtig dat we in een vrij land leven waar iedereen zijn eigen politieke partij kan oprichten. Kom daar maar eens om in China of Rusland. Maar goed, in Nederland is dat een gegeven, dus hoeven we dat niet elke vier jaar opzichtig te bewijzen. Leuk dus dat er oorspronkelijk 61 partijen zijn aangemeld in de aanloop naar de verkiezingen (dat waren er drie jaar geleden trouwens 74), maar het zou volslagen zinloos zijn als die allemaal straks op het stembiljet komen te staan.
Het is zover. Amsterdam Nieuw-West heeft een coalitie: PvdA, GroenLinks en D66. Vanavond informeerde D66 haar leden in het stadsdeelkantoor van Slotervaart, waarna coalitiegenoot PvdA het nieuws de wereld in stuurde. De lijsttrekkers Achmed Baâdoud (PvdA), Ronald Mauer (D66) en Paulus de Wilt (GroenLinks) treden alledrie toe tot het dagelijks bestuur. Van Baâdoud was al bekend dat hij de stadsdeelvoorzitter wordt. In het vijfkoppige bestuur levert zijn partij nog twee wethouders. Dat zijn twee vrouwen van buiten het stadsdeel: Els Verdonk, momenteel wethouder in Zuidoost, en gemeenteraadslid Jesse Bos.
Het heilige huis wankelt. Dit weekend hebben de leden van zowel D66 als GroenLinks ingestemd met de aanpak van de hypotheekrenteaftrek. PvdA en SP zullen volgen. Het H-woord is nu officieel niet langer een onbespreekbaar taboe. Tegelijk wankelen er meer heilige huisjes.
De moeizame coalitieonderhandelingen in Amsterdam hebben hun tol geëist. Ageeth Telleman heeft zojuist bekendgemaakt dat ze terugtreedt als fractievoorzitter van de hoofdstedelijke D66-afdeling. Ze zegt te hebben “gestreden voor een andere bestuurscultuur in Amsterdam”. Daarbij hoort dat ze “verantwoordelijkheid neemt voor het feit dat het proces van collegevorming voor D66 niet goed is verlopen.”
Hans van Mierlo, oprichter van Democraten ’66, is vandaag overleden. Ik las het op mijn telefoon, onderweg terug naar Amsterdam van de feestelijke inhuldiging van de gemeenteraad in Zevenaar. Mijn moeder is daar benoemd als commissielid. Tegelijkertijd met die lokale feestelijkheden leed de Nederlandse politiek een groot verlies. Van Mierlo was de visionair die de Nederlandse politiek opschudde in 1966. Hij was minister in twee totaal verschillende regeringen: Van Agt/Den Uyl (1981-1982) en Kok (1994-1998). Maar voor mij en mijn generatie was hij toch vooral een van de architecten van de Paarse kabinetten. Regeren zonder die vermaledijde christen-democraten, het kon toch écht. Vier maanden geleden trouwde ‘H.A.F.M.O.’ met zijn vriendin Connie Palmen, een nieuwe fase van zijn toch al zo rijke leven. Die fase duurde kort. Te kort. Maar wel met als laatste herinnering dat zijn eigen partij aan een nieuwe jeugd is begonnen.
