Als D66-raadslid schreef ik twee weken geleden een column in de Westerpost. Daarop kwam afgelopen week een uitgebreide reactie van collega-raadslid Gerard Molewijk (BNW’81). Hij vindt dat ik in mijn column vier fouten heb gemaakt, maar dat ben ik niet helemaal met hem eens.
Wat betreft het stemgedrag van zijn partij inzake het staatsieportret van onze nieuwe koning geef ik Molewijk volmondig gelijk: BNW’81 stemde net als D66 voor dit portret. Mijn welgemeende excuses dat ik me daarin vergiste bij het schrijven van mijn column.
De andere drie kritiekpunten vind ik wat overdreven, want dat is een discussie over woordkeus en interpretatie. Volgens Molewijk schreef ik dat de andere raadsleden ‘er met hun hoofd niet bij waren’, maar dat heb ik helemaal niet gezegd. In mijn column beschreef ik dat de deelraad voorzichtig al denkt over (de donkere wolken van) het financiële debat dat binnenkort volgt. Dat is wezenlijk iets anders dan suggereren dat raadsleden ‘hun werk niet serieus nemen’, zoals Molewijk het samenvat.
De andere twee punten van mijn collega-raadslid betreffen de termen ‘gemopperd’ en ‘hamerstuk’. Dat vind ik gedoe over details. Maar goed, natuurlijk neem ik de kritiek ter harte dat de feiten in mijn column moeten kloppen. Ik dank Gerard Molewijk voor zijn feedback en beloof hem daar in mijn volgende column rekening mee te houden. Al beloof ik hem niet dat we het politiek gezien altijd met elkaar eens zullen zijn.

P.S.: In bovenstaand stuk heb ik de feitelijke onjuistheid over het stemgedrag van BNW’81 aangepast. Ook heb ik een hamerstuk dat geen hamerstuk was (het Bomenbeleidsplan) uit de tekst geschrapt.

@Karin: Twitter is inderdaad veranderd, maar ik deel je mening niet dat het louter ‘zendporno’ is. Misschien dat je dat als online zzp’er temidden van al je collega’s zo ervaart, maar ik volg voldoende mensen die authentiek delen en discussiëren. Juist die afwisseling maakt Twitter zo interessant.

Ik schreef even daarvoor: Vijanden? Vrienden. Facebook niet te serieus nemen hoor, Bert. Anders herhaalt het drama zich. Kan zomaar.

Bert Brussen’s Laatste tweet (voor jou) lijkt erg op Gordon’s ‘dit is mijn laatste lied voor jou’. Best wel schokkend zoals Gordon zich met dit nummer op de kist van zijn moeder stortte en het ten gehore bracht bij Knevel&van den Brink (begeleid door het vocale ensemble met wie hij nu in een even opzichtige scheiding ligt). Sommige fenomenen zijn nu eenmaal niet te stuiten, niet met een kloek besluit.

PostOnline brengt brood op de plank. Twitter is niet meer nodig om aandacht te trekken. Verder niet te filosofisch over doen.