Veel bloggers moeten niks hebben van commercie op weblogs, schreef ik eerder deze week, maar de praktijk is dat het veel vaker gebeurt dan velen denken. Vandaag komt het onderwerp ook aan de orde in een artikel dat ik schreef voor de special E-business van reclamevakblad Adformatie. In gesprek met experts van bureaus als Wefilm, Isobar en The Young Generation maak ik de balans op over de huidige inzet van commerciële virals. Belangrijke conclusie: voor de seeding van die virale marketingcampagnes wordt vaak betaald. Ook aan bloggers.

(more…)

Zijn bloggers te koop? Natuurlijk. Lang niet allemaal, maar blijkbaar meer dan genoeg om af en toe een commercieel aanbod rond te mailen. Zelf ontving ik laatst zo’n mail: of ik over een online game wilde schrijven en een ‘kleine link’ wilde opnemen naar de desbetreffende game-site. Vergoeding: 500 euro voor een jaar, met mogelijk een verlenging. Bij voldoende kliks, neem ik aan. Daar heb ik verder niet naar gevraagd, want ik heb vriendelijk bedankt.

Soms gaan commerciële verzoekjes aan bloggers nog iets verder. Zo kreeg ik onlangs de vraag of ik in een reeds gepubliceerde blogpost over datingsites alsnog een link wilde opnemen naar een bepaalde website in dit genre. Een website die in mijn betoog helemaal niet ter sprake kwam. Aanbod: 100 euro. “Het hoeft maar een heel klein linkje te zijn.” Wederom heb ik vriendelijk bedankt.

Met commercie op blogs is niks mis. Bekende weblogs als Marketingfacts (‘ADV’), Frankwatching en GeenStijl generen zich er niet voor om geregeld advertorials te plaatsen. Helemaal prima, zolang het maar expliciet wordt vermeld. De meest commerciële blogger van allemaal is natuurlijk Nalden, die de achtergrond van zijn site aan adverteerders verkoopt. Als deze lifestyle-blogger jouw merk niet cool genoeg vindt, verwijst hij je door naar zijn nevenproject WeTransfer. Wederom prima, al is het natuurlijk de vraag hoe kritisch het eerstvolgende stukje over zo’n adverteerder zal zijn.

Daar zit hem namelijk de kneep: veel bloggers vinden commerciële inmenging vooral lastig, omdat het hun geloofwaardigheid kan ondergraven. Voor je het weet noemt je doelgroep je een sell-out. Alhoewel… in de praktijk valt dat enorm mee. Feitelijk is er sprake van een simpele tweedeling: bloggers die zich inlaten met commercie en bloggers die erop spugen. Als het goed is trekken beide groepen een publiek dat er ook zo over denkt.

(more…)

Social media, elke marketeer die wel eens zijn vakliteratuur uit de folie haalt, wil of doet er iets mee. Waar het fout gaat is in het beheer ervan. Helaas wordt daar juist op bezuinigd door marketingmanagers. We hebben het al te vaak zien langskomen: bedrijf zoekt community manager… als stagiair. Volstrekt kansloos. Wat voor persoon moet recruitment dan wél aannemen als community manager?

(more…)

Het is weer zover: de media ‘heeft’ het gedaan. Of beter gezegd, de mediawerkelijkheid. Met dat woord duidde Job Cohen namelijk in zijn afscheidsspeech het publicitaire falen dat hem als politiek leider van de PvdA fataal is geworden. Iedereen snapt meteen wat hij bedoelt, maar toch klopt er iets niet.

Wat zei Job precies bij zijn afscheid? “Ik moet helaas vaststellen dat ik er onvoldoende in ben geslaagd om in de politieke en mediawerkelijkheid van ‘Den Haag’ de weg naar een fatsoenlijke samenleving geloofwaardig over het voetlicht te brengen.” Afgezien van dat vre-se-lij-ke woord ‘fatsoenlijk’ (waar ook in DWDD over werd geruzied) valt vooral op dat Job in feite zijn gehaaide politieke tegenstanders de schuld geeft, en daar bovenop de media. Natuurlijk, hij verwijt het in de eerste plaats zichzelf. Toch blijft dat woord ‘mediawerkelijkheid’ knagen.

(more…)

Google+ concurreert met Facebook, zeker nu beide sociale netwerken aparte bedrijfspagina’s hebben. Ook Twitter stort zich op deze markt. Op welk kanaal kun je als bedrijf het best staan? En wat doe je daar dan bij voorkeur: marketing, CRM of gewoon keiharde sales?

Afgelopen week verscheen mijn artikel in Adformatie over de concurrentiestrijd tussen Google+ en Facebook, getiteld ‘Liken of plussen’. Dat artikel is hier te downloaden als PDF. Voor de discussie zet ik hier enkele citaten van geraadpleegde adviseurs op een rij.

(more…)

De Kleur van Geld, het relatieblad van Triodos Bank, is de grote winnaar geworden bij de Grand Prix Customer Media 2011. In deze tijd dat banken continu onder vuur liggen, werd de duurzame Triodos-krant donderdag uitgeroepen tot lancering van het jaar én beste B2C-magazine. De uitreiking, een gezamenlijk initiatief van Logeion en Smin, vond plaats in Undercurrent, een drijvende locatie vlakbij de NDSM-werf in Amsterdam Noord.

(more…)

Wat zijn de beste customer media van 2011? Vandaag presenteerden zestien genomineerden zich aan drie jury’s van de Grand Prix Customer Media. Als jurylid kan ik alvast verklappen dat het spannend was, maar over de winnaars zwijg ik nog even tot de uitreiking op 17 november. Vijf partijen maken de meeste kans, want zij zijn allen twee keer genomineerd. Dat betreft onder meer twee opdrachtgevers: Triodos Bank en Stichting Philadelphia. De bureaus Proof Reputation en Scripta Media staan met twee nominaties voor verschillende inzendingen bovenaan in het bureauklassement.

(more…)

Twee weken geleden interviewde ik Joe Pine, geestelijk vader van The Experience Economy. Vandaag staat het artikel in Adformatie, met een prachtige paginagrote foto van Johannes Abeling ernaast. Pine praat in het interview over zijn nieuwe boek Infinite Possibility. “Als klant zijn we inmiddels doodgegooid met belevenissen, we willen transformaties.”

(more…)

Joe Pine is voor een bliksembezoek in Nederland. De geestelijk vader van The Experience Economy spreekt vandaag in Seats2Meet Utrecht en het Amsterdamse Fashion Hotel, terwijl hij gisteren al de key-note was op de Klantbelevingsconferentie in kasteel De Hooge Vuursche. Daar interviewde ik Pine voor Adformatie. Het onderwerp van dat gesprek was zijn nieuwe boek Infinite Possibility, waarin hij samen met Kim Korn de mogelijkheden verkent van ‘creating customer value on the digital frontier’.

(more…)

Deze week schreef ik de coverstory van Adformatie. Bannerfraude komt veel vaker voor dan adverteerders denken. Sowieso wordt 38 procent van alle display advertising niet zichtbaar getoond. Door bulkverkoop komen banners soms doodleuk op (kinder)pornosites te staan. Marcel Vogels van MeMo2 onderzoekt de kwaliteit van bannerposities en pleit deze week in Adformatie voor betere auditing. “Over een jaar of twee is CPM vervangen door cost per view.”

(more…)