Archive for the ‘Film’ Category

Mijn keuzefilm: Citizen Kane

Friday, January 20th, 2017

Citizen-Kane-ZW

Na acht jaar Obama heeft in de Verenigde Staten een rigoureuze machtswisseling plaatsgevonden. Donald Trump was volgens velen volstrekt ongeschikt als president, maar hij is het wel geworden. Mijn keuze zou het niet zijn geweest, maar ik ga er niet over. Waar ik deze maand wel over ga, is de keuzefilm van CreAmClub in Amsterdam. Voor zaterdag 28 januari koos ik de klassieker ‘Citizen Kane’, van acteur en regisseur Orson Welles. Een toepasselijke film over macht en roem, maar ook de vergankelijkheid ervan.

(more…)

Feiten en fictie van Rumsfeld en Cronenberg

Tuesday, July 8th, 2014

videodrome

Feiten zijn soms vreemder dan fictie. Dat merkte ik na twee elkaar snel opvolgende media-ervaringen. Zondag zag ik de fenomenale expositie van cult-regisseur David Cronenberg in filmmuseum Eye, maandag gevolgd door ‘The Unknown Known’, een door de VPRO uitgezonden documentaire van Errol Morris over de gewetenloze Defensie-minister Donald Rumsfeld. Daar waar Cronenberg mijn maag deed omkeren met monsterlijke special effects, werd ik pas echt misselijk van de opportunistische manier waarop Rumsfeld feiten en fictie over de oorlog in Irak moedwillig verdraaide.

(more…)

Lincoln gaat speechen, start de vioolmuziek!

Monday, February 25th, 2013

Lincoln-USA-Flag

And the Oscar goes to… Nee, niet naar Lincoln. Twaalf nominaties, maar geen hoofdprijs voor regisseur Steven Spielberg en de film zelf. Wel was er een individuele prijs voor Daniel Day-Lewis, die voor de derde maal in zijn carrière bij de Academy Awards werd gekroond tot beste acteur. En terecht, want zijn trage, lijzige vertolking van Amerika’s beroemste president is adembenemend goed.

(more…)

Sunday View: Django Unchained

Tuesday, January 29th, 2013

DJango-Poster

De koningin gaat altijd voor, dus heb ik een extra dagje gewacht met mijn terugblik op de film Django Unchained die ik zondagavond zag. Geen idee of Beatrix zich stiekem bevrijd voelt van haar gouden ketenen, maar de ontketening van de Amerikaanse negerslaaf Django is onmiskenbaar. Met filmische spierballentaal heeft regisseur Quentin Tarantino er een megalomaan spektakel van gemaakt.

(more…)

Sunday View: James Bond, Skyfall

Sunday, November 4th, 2012

Op deze druilerige zondag ben ik Skyfall gaan kijken, de nieuwe James Bond-film. Hoewel ik vooraf wisselende geluiden had gehoord over deze kaskraker, viel hij absoluut niet tegen. Na een halve eeuw staat filmheld Bond nog steeds als een huis. Daniel Craig is een robuuste 007, met kwetsbare kanten. Oud en nieuw wisselen elkaar af: van de grande dame Judi Dench als ‘M’ tot een jeugdige nerdy ‘Q’, van cyberterrorisme tot het oude kasteel Skyfall. Toch licht ik er graag iets heel anders uit.

(more…)

The Social Network

Wednesday, November 17th, 2010

Saverin: “You and Erica split up.”
Zuckerberg: “How did you know that?”
Saverin: “It’s on your blog.”

Facebook-oprichter Mark Zuckerberg is een lul. Dat is kort gezegd de boodschap van de succesvolle bioscoopfilm The Social Network, onder regie van David Fincher (Se7en, Fight Club). “You don’t get to 500 million friends without making a few enemies.” Het is allemaal wat dik aangezet, maar de film werkt wel. Je proeft de euforie van het briljante idee, de gekte van Silicon Valley, maar vooral ook het harde zakenleven waar soms geen ruimte is voor vriendschap.

Dat Zuckerberg al jaren een vaste vriendin heeft, is gemakshalve uit de film gefilterd om hem weg te kunnen zetten als vrouwonvriendelijke nerd. Correctie, ex Erica zegt het zo: “You’re going to go through life thinking that girls don’t like you because you’re a nerd. And I want you to know, from the bottom of my heart, that that won’t be true. It’ll be because you’re an asshole.” Later vult Zuckerbergs advocate dat aan met: “You’re not an asshole, Mark. You’re just trying so hard to be.”

Toeval of niet: het is uitgerekend vandaag Unfriend Day. Daarom de vraag: wat vonden jullie van de film over de oprichter van de grootste vriendensite ter wereld? Was regisseur Fincher onvriendelijk voor hem, en leek dat je terecht? Laten we The Social Network beoordelen in Facebook-termen: ‘Do you like this?’

Peptalk Al Pacino

Friday, September 17th, 2010

“Three minutes to the biggest battle of our professional lives. All comes down to today, and either, we heal as a team, or we’re gonna crumble. Inch by inch, play by play. Until we’re finished. We’re in hell right now, gentlemen. Believe me. And, we can stay here, get the shit kicked out of us, or we can fight our way back into the light. We can climb outta hell… one inch at a time.”

Van Al Pacino kun je talloze monologen eindeloos terugkijken. Godfather, Donnie Brasco, Scarface, Town Hall, Glengarry Glen Ross… maar toch zeker ook zijn rol als footballcoach Tony d’Amato in Any Given Sunday (1999). Hockeycoach Marc Lammers haalde gisteren die befaamde motivatiespeech terug op het Deloitte Innovation Community Event. Lammers had zelf een gedreven verhaal gehouden over hoe hij de Nederlandse hockeydames klaarstoomde tot het team dat twee jaar geleden Olympisch goud won. Zijn peptalk duurde een uur, maar verveelde nergens. Lammers sloot af met Pacino, die het concept peptalk nog even in de overdrive gooide.

“The inches we need are everywhere around us. They’re in every break of the game, every minute, every second. On this team we fight for that inch. On this team we tear ourselves and everyone else around us to pieces for that inch. We claw with our fingernails for that inch. Because we know when add up all those inches, that’s gonna make the fucking difference between winning and losing. Between living and dying! I’ll tell you this: in any fight it’s the guy whose willing to die who’s gonna win that inch.”

Inferno

Thursday, April 8th, 2010

De mooiste vrouw op aarde bestaat niet. Of eigenlijk weer wel. Ze bestaat voortdurend, maar is telkens iemand anders. Op momenten dat je verliefd bent, is het jouw vriendin. Dat is nooit gelogen, want sommige dingen zijn gewoon altijd waar, hoe subjectief ook. Toch is er ook zoiets als universele schoonheid, waar een select gezelschap vrouwen over beschikt. Romy Schneider is zo iemand. Beroemd als Sissy (1957), maar ook adembenemend in La Piscine (1969). En in het nooit voltooide Inferno.

(more…)

A Serious Man

Thursday, February 4th, 2010

Ken je het gevoel dat alles je ontglipt? Dat anderen bepalen wat er met jouw leven gebeurt? Dat je totaal machteloos staat tegenover de Grote Boze Wereld? Geen film die dat gevoel zo mooi registreert als ‘A Serious Man’, deze week genomineerd voor de Oscars.

(more…)

Avatar, een experiment

Saturday, January 30th, 2010

Deze week heb ik een sociaal experiment gedaan: ik ben naar de filmhit Avatar gaan kijken zonder ook maar iets van de film te hebben gezien of gelezen. Geen trailer, geen filmfragmenten op tv of YouTube, geen recensies, geen interviews met regisseur James Cameron. Ik heb me louter gebaseerd op wat mijn kennissen erover zeiden, op Twitter of in het niet-virtuele leven. Gek genoeg leverde me dat bijna alleen maar waardeoordelen op (“Topfilm!”), maar zelfs na actief doorvragen werd me nog altijd niet duidelijk wat ik nu eigenlijk precies van Avatar moest verwachten. Dus ging ik redelijk blanco naar de bioscoop.

Natuurlijk had ik nieuwsberichten gelezen over de film: dat hij alle filmrecords breekt en prijzen wint, dat de Amerikaanse conservatieven er boos over zijn en fans er soms zelfs depressief van worden, dat inheemse volken zich erin herkennen en dat 3D-films dankzij Avatar steeds populairder worden. Toch zei dat alles me nog altijd vrij weinig over de film zelf.

(more…)