Op Tweede Kerstdag gaf ik een boek weg. Indachtig de titel van dat boek (Ik ben God) vroeg ik aan de lezers van mijn weblog om een eigen interpretatie te geven van dat thema. De mooiste interpretatie zou worden beloond met een exemplaar van het boek. Hoewel mijn weblog het afgelopen jaar ruim 100.000 unieke bezoekers mocht verwelkomen, liep de weggeefactie alles behalve storm. Dat is geen ramp, maar toch ga je jezelf op zo’n moment een aantal existentiële vragen stellen, met als uitgangspunt: waar lag het aan?

1. Ligt het aan mij? Natuurlijk, alles in het leven ligt altijd primair aan jezelf. Maar dat vind ik te makkelijk. Al was het maar omdat er zelfs tijdens mijn vakantie in Marrakesh driftig over me werd geschreven op Dat Ene Bekende Weblog. Er zijn blijkbaar mensen die niet over me uitgepraat raken. Ik voel me vereerd.
2. Ligt het aan kerstmis? Best mogelijk, want met kerst en de dagen erna was half internet op vakantie of anderszins offline. Slechte timing? Welnee, een kerstactie doe je tijdens kerst. Punt.
3. Ligt het aan God? Akkoord, het opperwezen mag zich de laatste jaren verheugen in een sterk afnemende populariteit, maar dat is slechts de helft van de waarheid. God is ook nog altijd goed voor sappige relletjes en discussies. Een prima thema dus voor een prijsvraag.
4. Ligt het aan gratis? Gratis mag dan onlosmakelijk verbonden zijn aan (content op) internet, dat wil blijkbaar nog niet zeggen dat mensen blindelings achter iedere actie aan rennen. Gratis is aan inflatie onderhevig, dus boet het aan effect in. Schrijft Chris Anderson daar eigenlijk iets over in zijn bestseller ‘Free’, die zelf trouwens alles behalve gratis is?

Afijn, vult u zelf maar in. Drie mensen beschreven in de comments onder mijn oproep hun eigen interpretatie van het thema ‘Ik ben God’. Zelf heb ik daar een winnaar uit gekozen.

(more…)

Een gelukkig 2010 toegewenst, beste vriend, familie, googelaar, reaguurder, twitteraar of toevallige passant. Een nieuw jaar met nieuwe kansen. Met deze foto van mijn dagelijkse uitzicht wil ik dat uitdrukken: het leven als kruispunt, met een schier eindeloze hoeveelheid keuzes. Marit en ik. Joop en ik. Mirck Media en ik. D66 en ik. En al die andere connecties die een nieuwe fase ingaan. Wordt vervolgd.

Today, I reached the age of thirty-eight. “The number 38 was especially prominent in Norse mythology. The number was said to represent unnatural bravery, characteristic of the legendary heroes of Norse sagas. Most legendary sagas were divided into 38 chapters, and the number often recurred throughout stories, with the heroes combating giants or other beasts in groups of 38. The number came to be adopted by the Hardrada clan, and was displayed on their crest in the form of 38 ravens set around 38 outward-facing arrows. The number was also significant in Egyptian mythology, as it was the characteristic number of Anubis, the jackal-headed god of death and mummification. Egyptian pharaohs were often buried with 38 statues of cat guardians, and their sarcophagi were adorned with 38 ankhs.” (Wikipedia)

“Hier Mirck ik”, schrijft cartoonist Bandirah onder een cartoon die een Warhol-achtige bewerking is van mijn hoofd. De tekening prijkt op DeJaap.nl, een weblog die is opgericht als ludiek bedoeld antwoord op de opiniesite waar de Vara binnenkort mee komt: De Joop. Leuke grap van Bandirah, die het niet is ontgaan dat Geenstijl onlangs mijn naam heeft vervoegd tot werkwoord. Na die ludieke vervoeging (”even een frappuccino achterover jeroenmircken”) werd het werkwoord op Twitter even een paar dagen gebezigd om - zoals het zo’n gebbetje doorgaans vergaat - al gauw in het niet te verdwijnen. Maar toen liep het ineens anders.

(more…)

“Tuurlijk. Je kan wachten tot je creative director marketing CEO bent en in je paarse broek de ene na de andere frappuchino achterover staat te jeroenmircken.”

Ik ben een werkwoord geworden. Weblog Geenstijl vindt mijn overstap naar de VARA maar niks, dus stuurden ze eerst hun reaguurders op me af en promoveerden ze mijn naam gisteravond zelfs tot werkwoord. Ik was toen offline (naar de premiere van Eeuw van de stad in Pakhuis De Zwijger), maar vond vanmorgen meerdere reacties in mijn mailbox. Ik kan niet anders zeggen: een hele eer. Het is me vorig jaar niet gelukt om het woord Macademisch in de Dikke Van Dale te krijgen, maar wie weet zitten er straks bij Starbucks massaal marketeers frappucino’s achterover te jeroenmircken. Proost!

Koffie verkeerd. Het blijft een rare naam voor een caffe latte. Gelukkig dan maar dat de Italiaanse naam steeds meer ingeburgerd raakt, al zal het Genootschap Onze Taal dat vast ook maar niks vinden. Vandaag dronk ik zo’n verkeerde bak (schuimkraag was mislukt, verexcuseerde de nieuwe serveerster zich) bij Café Westers in Amsterdam. Bij het afrekenen werden we vermanend toegesproken door de kassabon: “4 x verkeerd.”

Even een bericht van persoonlijke aard. Mango was mijn kat, maar hij verblijft alweer zeker een jaar bij de ouders van een vriendin. Die willen hem nu graag overdragen aan een ander baasje. En ik wil ook dolgraag dat hij goed terechtkomt. Daarom hierbij een oproep…

(more…)

Soms heeft geluk iets onwaarschijnlijks. Na een terrasgesprek ging ik nog even mijn tweede fiets ophalen bij het huis van een vriend met wie ik gisteren in zijn cabrio meereed naar een barbecue in Bakkum. Ik wil morgen gewoon weer allebei de fietsen voor mijn deur hebben staan omdat ik ze dan wellicht allebei nodig heb. Onderweg naar huis, met de tweede fiets in mijn rechterhand, gebeurde er iets geks. Op volle snelheid haakten de trappers in elkaar en verloor ik mijn evenwicht. Ik liet de andere fiets los, redde mezelf van een val en wat bleek? De andere fiets bleef gewoon rechtdoor rijden, braaf naast mijn fiets. Ik keek er even verbaasd naar, greep toen toch maar gewoon het handvat - en fietste door. Alsof er niks gebeurd was. Heel gek. Alsof er een engeltje meefietste. Je hoort ook wel eens dat je geluk kunt afdwingen. Geluk voedt geluk. En laat ik nou ontzettend verliefd zijn - is dat een katalysator van toevallig geluk?

Helaas, u staat voor een gesloten deur. Mirck Media is namelijk van 18 tot 28 juni met vakantie naar Spanje. Naar het prachtige Andalucía, waar ik me verheug op Sevilla, Granada, Alhambra! Vanuit Hotel Los Caracoles ga ik per auto het hele gebied verkennen. Na mijn terugkeer in Nederland volgt een uitgebreid verslag met veel foto’s. Maar vooruit, op de valreep nog een anekdote. Mirck Media was gisteren nog helemaal niet dicht toen er een meneer van de Belastingdienst aan de voordeur stond. Wat volgde was dit kafkaeske gesprek door de intercom…

(more…)

Vanavond is Nederland twee minuten stil. Om de doden te herdenken die vielen in de Tweede Wereldoorlog, maar ook op latere missies. “Tijdens de Nationale Herdenking komen alle herinneringen samen”, aldus het Nationaal Comité 4 en 5 Mei. Door de gebeurtenissen op Koninginnedag in Apeldoorn is 4 mei dit jaar extra beladen. Toch is stilte een zeldzaam fenomeen in deze gejaagde tijden, met onze geraakte maar toch voortrazende 24/7-economie. En wat te denken van de internetgeneratie die ‘always on’ is? Toch doet ook internet doorgaans actief mee met de stilte. Het herdenkingscomité haakte daar twee jaar geleden zelfs op in door een speciale download aan te bieden met twee minuten stilte. Een verfrissende actie van dat stokoude comité, die ik dit jaar helaas niet terug vind. Aan de andere kant is het aanbieden van enkele minuten stilte niet echt iets nieuws: in 1952 nam avantgarde-componist John Cage het geluidloze stuk 4′33″ op. Viereneenhalve minuut stilte. John Lennon en Yoko Ono brachten daar later een eerbetoon aan, getiteld Two Minutes Silence. Dat is helemaal toepasselijk. Maar muziek van ex-Beatles online aanbieden is vragen om problemen, dus daarom waren die twee ‘pure’ minuten stilte zo gek nog niet.

Als stiltemoment doe ik het vandaag eens anders. Even een dag niet kwebbelen op Twitter. Ik plaats vandaag geen tweets. Nou ja, eentje dan, want deze blogpost wordt via Twitterfeed online geplaatst. Ik wens iedereen een mooie, stille herdenking vanavond.