Een backchannel is hetzelfde in mijn beleving als de gehele web 2.0 beweging. Egaliserend, democratiserend, participerend. Uiteraard met ruis maar zeker ook met veel juwelen met waardevollle URLs, tips, stats, vragen, etc., ook op de backchannel bij offline events.

De backchannel vormt een mooie vorm van interactie tussen het publiek en in ideale vorm ook met de spreker. Feit blijft dat de backchannel ook een potentiele plek voor ginnegappers en grappemakers is.

De kracht van de backchannel is volgens mij de mogelijkheid voor het publiek om en public vragen te stellen, snel op een stelling te reageren of te stemmen, contact te leggen (voor in de pauze), additionele tips en links te delen met de aanwezigen en vragen te stellen aan de spreker. Dit laatste gebeurt nog niet zo vaak, althans de spreker ziet meestal het scherm zelf niet.

Daarom zou het mooi zijn als de spreker op een event met backchannel ook een monitor voor hem of haar heeft te staan waarop hij/zij met een schuin oog direct het channel in de gaten kan houden. Een moderator voor de Backchannel is eigenlijk sowieso een must. Vanwege soms ietwat asociaal gedrag op de BC tijdens afgelopen Momo events biedt ik tegnwoordig voor de moderator een single-click-on-tweet-to-delete functie, waarmee de moderator een signaal kan geven aan de betreffende persoon dat zulk taalgebruik niet gewenst is. De moderator kan ook voor de spreker de relevante vragen onthouden in een lijst en aan het einde van de sessie weer naar voren toveren op het scherm.

Over het algemeen is de backchannel om prachtige sociale hier-en-nu interactie applicatie waarop een grap af en toe moet kunnen, en wenselijk is, maar zeker niet de overhand moet krijgen. Waarop relevante informatie wordt gedeeld met de zaal en waarmee meningen snel kunnen worden gepeild.

Het backchannel is voor het publiek en wordt gevoed door het publiek. Als het publiek al iets teveel alcohol nuttigt in de pauze(s) dan slaat het door: Zo merkten we bij een Momo in de Rode Hoed, waarbij de engelstalige spreker zijn presentatie in het Nederlands op het scherm meermalen door het slijk werd gehaald. De spreker begreep er niks van, want hij sprak immers geen Nederlands. Daarom ben ik ook voorstander op de BC in de taal van de spreker te communiceren.

Lees meer over BackChannels op http://slandr.net/about :P

Ik ben ook voor Tweet Digging, misschien is zelfs moderating - Tweet filtering of censuur - een idee.

Backchannels zijn cool. Stelt je in staat om de gedachten te delen die je anders misschien in het oor van je buurman zou fluisteren. Dat soort collectieve, real time reflectie is natuurlijk supermooi.

De relatie met de spreker verdient technisch nog wat aandacht. Al genoemd is de backchannel monitor. Wat ik me net bedacht is het samen omhoog kunnen ‘diggen’ van tweets, zodat de spreker gemakkelijk de leukste/relevantste comments kan zien.

Ik ben helaas vergeten waar ik het zag, maar pas las ik het statement ‘if the audience takes the time to twitter, your presentation is not engaging enough’. Hoewel ik er zeker van ben dat een aantal mensen toch blijven twitteren, denk ik wel dat dat de kern van de zaak is. Zolang een spreker je op het puntje van je stoel laat zitten, twitter je niet. En dan blijft het backchannel ook stil of zie je enkel wat onderwerpen voorbij komen. Een deel van de storing is dan ook de verantwoordelijkheid van de spreker.

In essentie denk ik dat backchannels een zeer interessante ontwikkeling zijn, maar dat er door organisaties goed over nagedacht moet worden wanneer en hoe ze ingezet kunnen worden. Het is het begin van een techniek, dus laten we het niet afschrijven tot we weten hoe we het tot ons voordeel kunnen gebruiken.

Boeiende kwestie. Als communicatiemiddel zijn backchannels in potentie nuttige tools. Het wonderlijke aan het medium ‘backchannel’ is dat het enerzijds een manier is om supersnel een mening over iets actueels te kunnen geven in een breder verband (want veel twitterazzi), anderzijds heeft het plaatsen van een bericht op een backchannel in een situatie waarin een spreker op het podium er op dat moment niets mee kan, een demotiverend effect op daadwerkelijke intermenselijke communicatie. Immers: eens getweet is reeds gezegd, waarom dan nog naar de microfoon lopen? Dit effect is voor de live interactie in de zaal fnuikend. Wat wel zou kunnen werken (en waar overigens ook een poging toe is gedaan tijdens Blog08) is het soms uitschakelen van het Twitterscherm en het live behandelen van aangereikte kwesties. Getwitterd wordt er sowieso wel, maar het focussen op een enkel onderwerp in een live discussie vergroot wel de kwaliteit. Eindeloze twitters tegelijkertijd is leuk en onderhoudend, maar leidt ook af op het moment dat je daadwerkelijk een kern wilt raken en iets genuanceerd wilt bediscussiëren.
Tegelijkertijd heeft het ook voor de twitterazzi een demotiverend effect wanneer er thema’s aangereikt worden en je wordt alsnog niet gehoord. Dat werkt bij deze en gene frustratie in de hand, wat weer….gefrustreerde tweets oplevert (…en dan komt Sinterklaas om de hoek kijken ;-)).

Ik ben heel erg voor twitteren en backchannels, maar tijdens live evenementen is het wel zo fair ten opzichte van de spreker wanneer deze a. de mogelijkheid heeft om de tweets te zien, of b. deze de gelegenheid krijgt om te kunnen reageren op een aangereikt thema, en dan op zo’n wijze dat anderen ook hun licht op de kwestie kunnen schijnen. Want uiteindelijk gaat het er toch bij evenementen om dat je samen wijzer wordt van wat er gebeurt, niet wie er zo bijdehand mogelijk kan reageren in 140 tekens. Dat doen ‘we’ immers ook al buiten de evenementen om.

Als communicatief fenomeen is het boeiend, als digitaal fenomeen ook, en ook als aspect bij evenementen organiseren.

Hartelijke groet,

Jojanneke van den Bosch

Het mooie aan een backchannel is bovendien dat, mits goed ingezet door de spreekstalmeester, de goede vragen kunnen worden gescheiden van de platte zelfpromotie van sommige insprekers. Scheidt het kaf van het koren, en gebruik het in de discussie.

Wellicht onbedoelde meerwaarde voor de luisteraar die de portee van het verhaal op het podium niet helemaal meekrijgt, is dat hij aan de hand van de oneliners op het scherm - ook al zijn ze lollig bedoeld - zijn gedachten kan scherpen ten aanzien van de lopende discussie, die anders misschien voor een goed deel aan hem voorbij zou zijn gegaan.

TheRoel: “De kwaliteit van je backchannel hangt af van het niveau van de deelnemers en hoe goed die elkaar kennen. Dat is toch in elke community het geval? Discussies lopen eerder uit de hand wanneer men elkaar en de omgangsvormen niet kent.”
Stefan Verkerk: “Comicbase is stoorzender op backchannels van events.” ;-)
Martijn Verver: “Ik vind BC’s leuk! Maar het zorgt er wel voor dat men niet meer naar de interruptiemicrofoon loopt, wat men toch al niet deed.”
Gyurka: “Valt me mee dat ze die hashtags echt gebruiken, is dat niet spamgevoelig? Ik kan allemaal moppen tweeten op zo’n hash…”
Steven Kruyswijk: “Hehe. Nietes!”